گر شخص به مرحله ایی نرسیده باشد که احساس هویت و من بودن بکند از معشوق خود بتی خواهد ساخت و او را چون خیر مطلق خواهد پرستید و در نتیجه چون معشوق را تجسم همه عشق, همه روشنایی , همه خوشی ها می داند , چنان در وی غرق می شود که این امر احساس هر قدرتی را از او می گیرد و بجای اینکه خود را در معشوق پیدا کند در او گم خواهد شد.